
“Veranderen? Nee hoor, daar heb ik even geen zin in. Ik kan het trouwens ook niet. En eerlijk gezegd: het is best eng. Ik weet tenminste wat ik nu heb, ook al is dat vooral stress en een uitpuilende mailbox.” Klinkt pijnlijk herkenbaar? In de vierdelige reeks van Coachen met een knipoog ontrafelen we deze week geheim nummer 3: eigenaarschap over je eigen verandering.
We kennen het allemaal: na een inspirerende cursus of het lezen van een slim managementboek barst je even van de goede voornemens. Maar eenmaal terug achter je bureau blijkt het geleerde ’trucje’ toch een stuk weerbarstiger in te passen in die ingewikkelde dagelijkse dossiers. De theorie preekt over hoe het hoort, maar jouw praktijk laat zich niet in een standaardformat vangen.
De harde waarheid? Je verandert pas echt als jíj besluit dat je het wilt.
Eerst vertragen, dan versnellen
Wanneer de druk op het werk toeneemt, schieten we instinctief meteen in de actiestand. Terwijl de grootste winst vaak zit in precies het tegenovergestelde: leren wachten.
-
Neem de ademruimte: Gun jezelf de tijd om verschillende invalshoeken te verkennen voordat je blind gaat rennen.
-
Zuurstof happen: Ga letterlijk even wandelen of fietsen. Even afstand nemen is vaak al de allereerste stap van anders denken én anders doen.
-
Benut de urgentie: Voel je spanning of urgentie binnen je team of organisatie? Gebruik die energie bewust in je eigen voordeel om beweging te creëren.
Pas wanneer jij zélf het initiatief neemt, word je daadwerkelijk eigenaar van je ontwikkeling. Geen opgelegde stappen, maar een aanpak die je zelf kiest en vormgeeft.
Verwacht een paar botsproeven
Duurzaam nieuw gedrag aanleren gaat nooit in een rechte lijn omhoog; het lijkt meer op opnieuw leren fietsen. Je zult onderweg geheid een paar botsproeven tegenkomen waarbij het even schuurt.
Dat hoort erbij. Pas door het in je eigen dossiers telkens opnieuw toe te passen, slijt de nieuwe aanpak langzaam in tot een vanzelfsprekende gewoonte. En volhouden loont, ook op de momenten dat het voelt alsof je garantie maar tot de voordeur gold.